الكهف بينهما زرعا « 1 » ، من كلّ شئ سببا « 2 » ؛ وفي طه نفسي « 3 » ؛ وفي الزّمر فبشّر عباد « 4 » ؛ وفي الدّخان يغلى في البطون « 5 » ؛ وفي الواقعة ولا تأثيما « 6 » ؛ وفي الطّارق يكيدون كيدا « 7 » . والّذى عدّ المدنيّان تسعة عشر حرفا : في آل عمران حتّى تنفقوا ممّا تحبّون « 8 » ؛ وفي الأنعام وجعل الظّلمات والنّور « 9 » ؛ وفي الأعراف ضعفا من النّار « 10 » ، وفيها الحسنى على بني إسرائيل « 11 » ؛ إن كنتم مؤمنين « 12 » ؛ وفي التّوبة قوم نوح وعاد وثمود « 13 » ؛ وفي إبراهيم لتخرج النّاس من الظّلمات إلى النّور « 14 » ؛ وفي طه محبّة منّى « 15 » ؛ وفي النّمل أولوا قوّة وأولوا بأس شديد « 16 » ؛ وفي العنكبوت تقطعون السّبيل « 17 » ؛ وفي ألم السّجدة إنّا لفى خلق جديد « 18 » ؛

--> ( 1 ) . آية 32 . در شمارش بصرى وروايتي از شمارش شامي ومكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 2 ) . آية 84 . ( 3 ) . آية 41 . در شمارش شامي نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 4 ) . آية 17 . در شمارش شامي وبصرى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 5 ) . آية 45 . در شمارش مكّى وبصرى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 6 ) . آية 25 . در شمارش شامي وبصرى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 7 ) . آية 15 . در تمام شمارش‌ها غير از مدنى أول آن را يك آية دانسته‌اند . ( 8 ) . آية 92 . در شمارش مكّى وشامي نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 9 ) . آية 1 . در شمارش مكّى نيز غير از مدنى أول آن را يك آية دانسته‌اند . ( 10 ) . آية 38 . در شمارش مكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 11 ) . آية 137 . در شمارش مكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 12 ) . هود / 86 . در شمارش مكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 13 ) . آية 70 . در شمارش مكّى نيز غير از مدنى أول آن را يك آية دانسته‌اند . ( 14 ) . آية 1 . در شمارش مكّى وشامي نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 15 ) . آية 39 . در شمارش شامي ومكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 16 ) . آية 33 . در شمارش مكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 17 ) . آية 29 . در شمارش مكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند . ( 18 ) . آية 10 . در شمارش شامي ومكّى نيز آن را يك آية دانسته‌اند .